Aura görmek, metapsişik bir durumdan daha çok fiziksel bir durumdur. Herkes aurayı görmeyi öğrenebilir. Görüleni yorumlamak ise bu işin zor olan tarafıdır. Bu daha çok metafizik kavramları içerir.

Aura görmenin iki yolu vardır: sezgisel ve nesnel. Bunlar birbirinden iyi veya kötü değildir, yeter ki, görülen doğru yorumlansın. İçsel olarak her ikisi de etkili araçlar olabilirler; kuşkusuz, aurayı fiziksel olarak algılamak "kuşkucu" yanınızı susturmaya yardımcı olur.

Sezgisel yöntemde aura fiziksel gözlerimiz yerine, zihin gözü ile görülür. Gevşemek ve bireyi zihnimizde görüntülemeyi öğrenmekle ilgilidir. Sonra sezgisel beninize, bireyin aurasındaki enerji hakkında sormalısınız. Bu kişinin başat rengi nedir? Başka hangi renkler vardır ve daha çok nereye yerleşmişlerdir? Bu renkler, bireyin fiziksel, duygusal, mantal ve ruhsal özellikleriyle ilgili nasıl enerjiler yansıtmaktadırlar? Genellikle aurarun bu sezgisel algılanışları doğru açıklanabilirse, fiziksel algılar kadar doğru ve kesindirler.

Herkes aurayı nesnel olarak görebilir. Bu, herkesin sahip olduğu doğal bir yetenektir. Çoğu çocuk auraları görür, fakat bunların ne olduğu konusu kendilerine öğretilmemiştir. Ebeveynler için bir çocuğun aurik alanlarını ve süptil algılamalarını ve farkındalığından doğan rehber ruhlarla ilgili olarak renkli hayallerini eleştirmek az rastlanır bir şey değildir. Çocuk genellikle ebeveynleri ve toplum tarafından bu yaklaşımların hayal ve gerçek dışı olduğuna inanmak üzere programlanır. Böyle olunca, çocuk kapanır ve içsel yetenek dumura uğrar. Neyse ki, ne kadar uzun süreli kapalı kalırsa kalsın, yeniden uyandırılabilir ve geliştirilebilir.

Aura Görmek - Ted ANDREWS -  yayınevi:Meta